II wojna światowa
Atak japoński na amerykańską bazę marynarki wojennej w Pearl Harbor na Hawajach, jaki nastąpił 7 grudnia 1941, był dużą klęską amerykańskich służb wywiadowczych.
Lecz Pearl Harbor nie był ledwo klęską służb wywiadu, nie bacząc na tego podobnie klęską dowództwa wojskowego i kierownictwa w pewnym sensie na każdym szczeblu rządu. Przyłączył się aż przy tym fakt iż nieopierzony wciąż rozmowa amerykański, nie zdołał uwidocznić sobie w porę konieczności przekazywania swoich ocen dowództwu najwyższego szczebla. prócz dokonania kryptologów, zaplecze i możliwości wywiadu amerykańskiego były niewielkie. Gen. George C. Marshall, stwierdził później: Przed II wojną światową lokalny rozmowa obcy niewiele wykraczał poza owo czego, attaché wojskowy potrafił zostać poinformowanym w toku kolacji lub rozmawiając poniżej kawie.
To co rozwijało się szybko, najpierw infrastruktura urzędu Koordynatora Informacji (Coordinator of Information – COI), natomiast potem Biura Służb Strategicznych (Office of Strategic Services – OSS), nie wyrosło najmniej ze środowiska sił lądowych, lecz powstało w efekcie starań płk. Williama J. Donovana. OSS podlegało, co prawda, w teorii kontroli wojskowej, w praktyce atoli była owo powołana na godzina wojny wspólna zrzeszenie sił lądowych, marynarki wojennej i personelu cywilnego, zdająca sprawę ze swych poczynań Połączonemu Komitetowi Szefów Sztabów. MID pozostał wciąż organem sił lądowych USA, atoli spoczywające na przed obowiązki miały styl raczej porządkowy aniżeli operacyjny. większość działań MID skupiała się w wojskowym okręgu Waszyngtonu i polegała na kontroli lojalności cywilnego i wojskowego personelu. W jednostkach taktycznych przy szczebla batalionu funkcje oficerów G-2 (wywiadu) pełnili oficerowie liniowi. Na szczeblu armii polowej działał batalion rozpoznawczy i pułk Agencji Bezpieczeństwa Sił Lądowych (ASA), nie działającej wciąż formalnie.